De Blueskrant

Jakob Dylan | Zonder mij geen The Wallflowers

Het tien tracks tellende ‘Exit Wounds’ is het nieuwe album van The Wallflowers, geproduceerd door Butch Walker [Taylor Swift, Weezer] en gemixt door Chris Dugan [Green Day]. Het album bevat vier nummers waarop naast bandleider en songwriter Jakob Dylan ook de veelgeprezen singer-songwriter Shelby Lynne te horen is. Hoewel het bijna tien jaar geleden is dat The Wallflowers van zich liet horen, wist Jakob zeker dat de band zou terugkeren. “The Wallflowers is een groot deel van mijn levenswerk, iets waar ik geen afstand van kan doen.”, zegt de 51- jarige zoon van Bob Dylan.

We spreken Jakob enkele dagen na de release van het album Exit Wounds en vragen hem naar de afgelopen jaren van Wallflower-stilte.

Foto: Yasmin Than

“Volledig stil was het natuurlijk niet want ik heb elke zomer getourd de afgelopen jaren maar wanneer ik geen goede ideeën heb voor gedegen liedjes en een samenhangend album, dan kan ik ook geen album uitbrengen. Het maken van de documentaire Echo in the Canyon [zie inzet] nam meer tijd in beslag dan dat ik had gedacht. Het reizen over de wereld en praten met al die diverse artiesten, kostte heel veel tijd. Ik wilde -zoals elke artiest die zijn grenzen wil verleggen- graag eens iets anders doen. Het idee voor deze documentaire -over de muzikale explosie in Laurel Canyon in de jaren zestig- was de aanleiding voor een heel mooi avontuur. Naast de tijd die ik stak in de interviews, slokte het ook heel veel persoonlijke tijd op. Mede doordat ikzelf een groot aandeel in de docu heb. Eerlijk gezegd had ik me niet goed voorbereid wanneer het gaat om de tijd die het in beslag nam. Ik denk dat ik drie jaar aan deze docu heb gewerkt. Door het praten en musiceren met deze geweldige muzikanten voor deze docu kreeg ikzelf ook steeds meer zin om eens goed te gaan zitten voor een nieuw album, zodra ik de tijd had. Tegen de tijd dat het nieuwe album uit zou komen, hebben we de release vanwege de pandemie helaas moeten uitstellen.”

Persfoto: Jakob Dylan

“ik ben nog steeds dezelfde schrijver die ik altijd ben geweest”

De langverwachte plaat waarvan alle nummers door Jakob zelf geschreven zijn was het wachten meer dan waard. Het album klinkt vertrouwd door het kenmerkende geluid van de band met pakkende songs die krachtig en op sommige momenten gewoonweg betoverend zijn. De afgelopen 30 jaar heeft The Wallflowers zich weten te manifesteren ​​als een van de meest dynamische en doelgerichte rockbands waarvoor Jakob zich volledig toelegt op tijdloze songwriting. Het geluid voortdurend aanscherpt en verhalen vermengt met een keiharde en moderne muzikale visie. Die kenmerkende stijl -een beetje Tom Petty-achtig- is sinds 1992 altijd aanwezig geweest, ingebed in de grooves van de zes voorgaande albums waarvan ‘Bringing Down The Horse’ uit 1996 en ‘Glad All Over’ uit 2012 regelrechte successen waren. The Wallflowers bestormende door de jaren heen de hitlijsten met de singles ‘One Headlight’, ‘6th Avenue Heartache’ en ‘Three Marlenas’. Trouw aan de titel is ‘Exit Wounds’ een ode aan mensen – individueel en collectief – die, om het zacht uit te drukken, het een en ander hebben meegemaakt. Jakob Dylan reageert probaat op elke vraag die we hem stellen en wanneer we hem vragen naar de achtergrond van de titel van het album zegt hij:

“Ik heb altijd titels voor liedjes genoeg in mijn hoofd maar een titel verzinnen voor een album vind ik altijd het moeilijkste deel van het proces. Een albumtitel hoeft niet alles te vertellen of weg te geven maar in ieder geval wel een klein deel.  Aan Exit Wounds kunnen mensen zich goed relateren op dit moment. Ik denk dat iedereen – aan welke kant van het gangpad diegene ook staat en waar we ook heen gaan- allemaal veel uitgangswonden met ons meedragen. Niemand is nog hetzelfde als jaren geleden. Dat is voor mij wat ‘Exit Wounds’ betekent. En het is helemaal niet negatief bedoeld. Het betekent gewoon dat waar je ook heen gaat, zelfs als het naar een betere plek is, je mensen en dingen achterlaat. Je denkt aan die mensen en die dingen en je draagt ​​ze met je mee. Dat zijn je uitgangswonden en op dit moment komen we er haast in om”, vervolgt Jakob. “Ik ben nog steeds dezelfde schrijver die ik altijd ben geweest – ik schreef ook gewoon in een tijd dat de wereld het gevoel had dat ze uit elkaar viel. Dat verandert de manier waarop je zelfs de eenvoudigste dingen aanpakt, omdat je de hele tijd paniek in je hoofd hebt, angst. Ook hoop trouwens, dat alles zit in dit album.”

“zonder mij geen Wallflowers”

Op Exit Wounds wordt Dylan omringd door een frisse cast van muzikanten, dat vindt hij niet zo ongewoon. “De Wallflowers zijn voor mij altijd een middel geweest om geweldige rock & roll-platen te maken”, zegt hij resoluut. “Soms gaat de line-up die de plaat maakt ook mee om te touren en soms niet.Veel mensen hebben een andere perceptie van wat een band is, dan ik. De muzikanten waarmee ik gewerkt heb, zijn veranderd door de jaren heen en ik ook. De band is nooit een constante club van muzikanten geweest en ik heb ook niemand beloofd dat ik voor eeuwig dezelfde band zou hebben. Iedereen groeit, de muziek groeit, tijden veranderen en mensen veranderen maar de band blijft voor mij The Wallflowers, daar verandert niets in. De Wallflowers klinkt al dertig jaar als The Wallflowers met welke muzikanten dan ook. Ik heb veel tijd gestoken in The Wallflowers en het heeft me veel gebracht in binnen- en buitenland.

Het is het platform waarop ik mijn liedjes naar buiten breng, het staat synoniem aan mijzelf. Zonder mij, geen Wallflowers en ik zie geen enkele reden om afstand te doen van The Wallflowers. Ik maak muziek met mensen met wie ik wil spelen of waarmee ik door de jaren heen heb gespeeld. De plaat is gemaakt als een band: de vijf Wallflowers. Marco Stepro op drums, Whynot Jensveld op basgitaar, Aaron Embry op toetsen en Val McCullum op gitaar. Hij was trouwens degene die Shelby Lynn voorstelde voor het duet ‘Darlin Hold On’. Hij had al eens met haar gespeeld en haar stem was zo geweldig dat we haar in de studio lieten meezingen op elke track die dat verdiende. Het is gewoon spannend om geweldige muzikanten samen in een kamer te laten spelen. Zo krijg je de factor één plus één is drie. Dat is de magie.”

“we hebben onafhankelijk van elkaar toch een soort zelfde weg afgelegd”

Jakob vindt het lastig om tijdens een tour liedjes te schrijven maar het reizen op zich levert wel altijd veel inspiratie op. De notities die hij onderweg maakt gebruik hij als leidraad en daarmee gaat de songwriter -die al meer dan de helft van zijn leven liedjes schrijft- thuis aan het werk. “Stukje bij beetje krijgt het album en de sfeer van het album vorm”, vervolgt Jakob. “Ik werkte voorheen vaak met producer en T Bone Burnett, hij was gitarist midden jaren zeventig in de begeleidingsband van mijn vader tijdens diens Rolling Thunder Revue tour. Deze man is een ware mentor voor me en alles wat hij aanraakt klinkt daarna significant beter. Toch is het niet altijd goed om met dezelfde producers te werken. Voor ‘Exit Wounds’ wilde ik daarom met producer Butch Walker opnemen. Hij is een goede vriend van me en ik voel me altijd op mijn gemak bij hem. Hij is naast een fantastische producer ook een geweldige zanger en muzikant hij zingt en speelt ook mee op het album. Hij is eigenlijk een soort extra bandlid. Butch weet exact wat mijn sterke kanten zijn en we hebben onafhankelijk van elkaar toch een soort zelfde weg afgelegd. Hij is wat meer onderlegd dan ik en heeft enorm veel ervaring door het werken zo veel verschillenden artiesten. Hij is misschien het bekendst geworden met zijn powerpop producties voor Taylor Swift, Avril Lavigne, Pink, Katy Perry, Weezer, Gavin Degraw en Green Day. Butch hij heeft een veel grotere platencollectie dan ik heb maar we hebben wel dezelfde smaak. We hebben een aantal weken uitgezocht om aan het album te werken en hij vertrouwde erop dat ik met een goed gevulde zak met liedjes op de proppen zou komen en dat deed ik. Wij slaan alle voorbereidende onzin over en beginnen gewoon vanaf minuut één.”

Jakob Dylan Live Minnesota

“ik ben een zeer sociaal mens maar schrijf mijn liedjes heel erg geïsoleerd”

Voor Jakob Dylan is ‘Exit Wounds’ het volgende hoofdstuk in een carrière die gewijd is aan het najagen – en vastleggen van – de allermooiste liedjes. Zowel in zijn composities voor The Wallflowers als in het werk voor de diverse soloalbums en ep’s die Jakob uitbracht. Over het verschil tussen zijn solo- en zijn bandwerken zegt de lankmoedige songwriter het volgende. “Zodra ik de inspiratie heb om te gaan schrijven, weet ik van tevoren niet of het een Jakob Dylan of een The Wallflowers lied gaat worden. Ik kan eerlijk gezegd ook niet goed vertellen wat daar het verschil tussen is, anders dan dat The Wallflowers misschien meer de elektrische kant van mijn muziek is. The Wallflowers gaat natuurlijk al vele jaren terug en daar ben ik best zuinig op, zuiniger dan op mijn solocarrière eerlijk gezegd.

The Wallflowers zie ik als een soort levenswerk waar ik zorgvuldig mee om moet gaan. Als dat betekent dat het tien jaar duurt voordat er een album uitkomt, dan is dat zo. Wanneer ik schrijf ontdek ik gaandeweg het proces of het een Jakob Dylan of een Wallflowers nummer wordt. Ik zou nummers best kunnen pushen naar de één of de andere kant maar dat voelt niet natuurlijk. Ik ben opgegroeid in de jaren tachtig en een echte fan van rockmuziek en moest en zou zelf ook in een rockband spelen zoals The Kinks, The Yardbirds of Echo & the Bunnymen. De basis van die bands, is ook de uitgangsbasis van The Wallflowers, daar zijn gewoon standaard parameters voor. Hier en daar kun je eens iets nieuws uitproberen, maar het is niet zo dat ik van The Wallflowers opeens een elektronische band kan maken. Als ik dat al zou willen, dan zou ik dat onder mijn eigen naam doen. Zoals vele songwriters ervaren, heb ook ik telkens hetzelfde dilemma; het nummer waar je aan schrijft is ongetwijfeld het beste nummer dat je ooit geschreven hebt. Ik probeer nooit een liedje weg te gooien, het gebeurt wel eens maar dan zijn het hooguit twee liedjes. Neil Young bracht een album uit waarop hij nummers uitbracht die hij dertig jaar geleden geschreven had. Dat wil ik mijzelf niet aandoen. Ik zorg ervoor dat ik nooit een album ‘overschrijf’, als ik het zo kan uitdrukken althans. Tussen de tien en uiterlijk twaalf nummers zijn genoeg om een goed album te maken, dan krijgen alle nummers de juiste aandacht die ze verdienen. Daarmee kun je een uiterst evenwichtig album maken. Ik ben een zeer sociaal mens maar schrijf mijn liedjes heel erg geïsoleerd, ik heb ook wel met andere mensen samengewerkt aan liedjes. Wanneer je samen met iemand anders schrijft, dan moet je vaak uitleggen wat je doet en waarom maar een songwriter weet volgens mij meestal zelf niet eens wat hij doet. Dan is het spontane moment van inspiratie opeens een doordachte kwestie aan het worden. Schrijven in mijn eentje puur op instinct levert mij de meeste voldoening op, ik ben niet zo goed in samenwerken op dat vlak. Mijn vader kon dat denk ik beter, hij schreef veel samen met andere musici. Maar ik denk dat een schilder ook niet graag zijn canvas samen met iemand anders deelt. Wanneer ik een hit zou willen scoren, dan zou ik op zoek gaan naar een goede songwriter die daar gespecialiseerd in is maar daar ben ik niet naar opzoek. Dat is in mijn ogen de slechtste reden om een liedje te schrijven.”

“liedjes moeten niet expres provocerend of choquerend zijn maar gewoon goed.”

Jakob Dylan schreef wel voor andere musici zoals voor Glen Campbell bijvoorbeeld. Voor het album Ghost on the Canvasvan deze country-Americana grootheid schreef Jakob het nummer Nothing But the Whole Wide World. Dat is volgens Jakob een totaal andere discipline en dat legt hij graag uit aan ons. “Het is heel erg fijn om af en toe mijn gedachten te verzetten om maar niet altijd te hoeven schrijven naar mijn eigen standaard en standpunten. Schrijven voor andere mensen kan ik ook echt als een opdracht zien. Dan schrijf ik ook echt met diegene in mijn gedachte, wat past bij hem of haar.

Foto: Andrew Slater

Het was een prachtig cadeau dat ik mocht schrijven voor Glen Campbell”, weet Jakob ons te verzekeren. “Soms is het best moeilijk om de deur te vinden die opengaat naar de persoon in kwestie maar als de deur eenmaal op een kier staat, dan is het niet moeilijk meer. In het geval van Glen Campbell; ik ken zijn werk, ik weet hoe hij klinkt en waar hij van houdt. Op die manier kan ik al aardig binnen zijn spectrum werken. Ik schrijf een liedje met niemand anders dan Glen Campbell in mijn hoofd en moet voor hem een liedje maken dat hij met veel plezier zal zingen. Johnny Cash die nummers geschreven door Glenn Danzig en Soundgarden zingt, hebben niets te maken met zijn verleden. Deze nummers zijn niet ingebed in zijn stemgeluid en hebben geen enkel raakvlak met waar hij vandaan komt. Geen enkel disrespect voor Glenn Danzig hoor, maar het gaat meer om de impact van de combinatie van Danzig en Cash dan om het liedje en dat is iets wat ik niet begrijp. Liedjes moeten niet expres provocerend of choquerend zijn maar gewoon goed.”

Persfoto: The Wallflowers

“de naam Dylan zegt niets over hetgeen ik doe of over wie ik ben”

Op de vraag of de drie afgelopen decennia er anders uit hadden gezien wanneer Jakob een andere achternaam had gehad, antwoordt Jakob stellig; “Ik draai de vraag meestal om, denk jij dat het makkelijk is geweest voor me? Ik hoef daar ook geen duidelijkheid over te geven vind ik want ik ben een persoon op zich. De naam Dylan zegt niets over hetgeen ik doe of over wie ik ben. Het kan zijn dat er mensen zijn die bij de naam Dylan een stap extra zetten en dat het me wat opgeleverd heeft. Er is niemand die zonder dat ik ook maar iets gedaan heb een pak met geld naar me toe gegooid heeft.

Het zal ongetwijfeld iets gedaan hebben aan het begin van mijn carrière maar als je niet presteert of er een zooitje van maakt is er niemand die naar je omkijkt, welke naam je ook draagt.”Weet Jakob Dylan zijn nieuwe album in een fonkelnieuw modern jasje te gieten? Nee, dat niet. Het is een verzameling van oerdegelijke Amerikaanse rootsrock met elementen van country en pop. De productie van Butch Walker zet de songs van Dylan wel midden in het nu. Geen uitzonderlijke noch verrassende toestanden maar een verzameling uitgebalanceerde songs van een muzikant met tomeloze wilskracht wiens ambitie om in de spits van een grootse rockband te staan binnen handbereik komt met deze release. Is Exit Wounds dan ook het beste album dat Jakob ooit gemaakt heeft vragen we tegen het sluiten van de markt. Daarover kan hij kort zijn. “Iedere artiest wil graag geloven dat het meest recente album het beste album is dat hij ooit gemaakt heeft. Ik hoop dat het zo is, maar geef me nog even de tijd voordat ik dat met zekerheid kan zeggen.”

Bob en Jakob Dylan

Echo In The Canyon | Echo In The Canyon is een documentaire die de populaire muziek die halverwege de jaren 60 uit de wijk Laurel Canyon in L.A viert. De tijd toen folk elektrisch werd en de Byrds, de Beach Boys, Buffalo Springfield en de Mamas and the Papas de California Sound versterkten. Het was het moment (1965 tot 1967) waarop bands naar L.A. kwamen om de Beatles te evenaren en Laurel Canyon ontpopte zich als een broeinest van creativiteit en samenwerking voor een nieuwe generatie muzikanten die spoedig een onuitwisbare stempel op de geschiedenis van de Amerikaanse populaire muziek zouden drukken. De film, gehost door Jakob Dylan, verkent de Laurel Canyon-scene via nooit eerder gehoorde persoonlijke details achter de bands en hun liedjes en hoe hun muziek vandaag de dag nog steeds inspireert. De nummers uit die tijd bieden een instappunt, aangezien Dylan en enkele van zijn collega-muzikanten veel van deze klassieke nummers interpreteren en uitvoeren tijdens een concert in L.A.’s Orpheum Theatre. Echo in the Canyon bevat openhartige gesprekken en optredens met Brian Wilson [The Beach Boys], Michelle Phillips [The Mamas & the Papas], Stephen Stills [Buffalo Springfield], David Crosby [The Byrds], Roger McGuinn [The Byrds] hun tijdgenoten Ringo Starr, Eric Clapton, Graham Nash en iets jongere volgers Jackson Browne en Tom Petty [in zijn laatste filminterview] evenals meer recente muzikanten beïnvloed door hun muziek zoals Beck, Fiona Apple, Cat Power, Regina Spektor en Norah Jones. Echo In The Canyon kwam uit in 2019 onder regie van Andrew Slater en werd geproduceerd door Eric Barrett en Andrew Slater onder de vlag van Mirror Films. In augustus 2019 volgde de begeleidende soundtrack, uitgebracht op cd, vinyl en digitaal met 13 tracks van Jakob Dylan en zijn vele gasten waaronder Eric Clapton, Neil Young, Fiona Apple, Beck, Neil Young en Norah Jones.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.