The Black Mamba | De cirkel is rond

Foto: Arlindo Camacho

Geef maar toe, ook jij hebt naar de finale van het Eurovisie Songfestival gekeken vorig jaar. Het blijft een ‘guilty pleasure’, zeker wanneer het grootste muzikale spektakel in Nederland neerstrijkt. Wat je er ook van vindt, op 22 mei jl. werden veel vrienden van de blues aangenaam verrast door één deelnemer. Jazeker, deze vrienden maakten van hun hart geen moordkuil en durfden zich op verbaasde toon maar met zeer aangename posts bloot te geven op diverse social media kanalen. De Portugese band The Black Mamba blies vriend en vijand van het festival omver met hun -blues en soul doordrenkte- inzending ‘Love Is On My Side’. Voor Portugal was het een unieke inzending. “Het was een riskante beslissing maar wij hebben de ban gebroken en werden de allereerste Portugese afvaardiging met een Engelstalig lied”, vertelt Pedro Tatanka, terwijl hij een grote witte wolk uit zijn e-smoker laat opstijgen.

Pedro is songwriter, producer, gitarist en zanger van The Black Mamba en tevens de oprichter van de in Portugal zeer populaire band. In zijn appartement met uitzicht op de monding van de rivier Douro zit Pedro onderuitgezakt op zijn bank en lurkt ontspannen aan zijn e-smoker. Hij is klaar om voor het eerst het verhaal van The Black Mamba te vertellen aan Nederland. “Ik doe normaal gesproken voornamelijk meer algemene interviews, dus om nu eens te praten over mijn roots en die van The Black Mamba is zeer verfrissend. Dat Portugal niet direct met blues geassocieerd wordt dat begrijp ik maar ik ben toch echt met blues en soul groot geworden. In Portugal was er eigenlijk maar één grote artiest die hier in 1980 de blues én de uptempo rock & roll populair heeft gemaakt: Rui Veloso. Hij had een grote hit met ‘Chico Fininho’ en bracht dit genre hierbij een groot publiek onder de aandacht. Daar bleef het ook bij, hij was eigenlijk de enige link naar deze muziek. Mijn ouder gingen veel verder dan dat. Zij luisterden veel delta blues, Chicago blues en veel old school blues. Ik hoorde het allemaal; Muddy Waters, Buddy Guy, Howlin’ Wolf, Etta James, John Lee Hooker, Albert King en nog veel meer. Ik was bevoorrecht dat ik dit soort shows mocht bezoeken toen ik jong was. Dat was de muziek waar ik mee opgroeide en dat verankerd is in mijn DNA. Het werd de basis van mijn muziek en de muziek die ik produceer. Ik denk dat ik wel een bijzondere opvoeding heb gehad wat dat betreft. Alle muziek die ik mooi vind heeft op een of andere manier de wortels in de blues, ik besef me dat nu pas nu ik er écht over nadenk.”

Persfoto: Pedro Tatanka

Verbonden met de blues

Pedro haalt zijn inspiratie uit vervlogen tijden maar is vooral uit de jaren zestig en zeventig Afro-Amerikaanse muziek. Hij noemt deze periode de ‘gouden decennia’ en zegt dat het doel van The Black Mamba is: respect betuigen aan de iconen uit die tijd. Pedro neemt uitgebreid de tijd en zakt nog iets verder in de kussens van zijn bank. “De rock & roll was natuurlijk blues-geïnfecteerd en aanstormende bands wisten altijd gebruik te maken van de expertise van de oudere generaties. Dat leidde tot mooie samenwerkingen zoals die van The Beatles en Little Richard en Billy Preston natuurlijk, die even het vijfde lid was van The Fab. Four. Ik houd van die sixties/seventies sound en dat heeft vast te maken met de vooruitgang in de opnametechniek. Van mono naar stereo en van vier tot acht sporen naar multitrack opnames. Er ging een sonische wereld open voor muzikanten en producers, een revolutie. Om terug te komen op de blues, zelfs de reggaemuziek waar ik in begonnen ben is verbonden met de blues. Ik was een surfer vroeger en had een lifestyle die daarbij hoort.  Zon, zee, ontspannende rookwaren en reggae. Bob Marley’s eerste albums hadden een basis van eerlijke rootsmuziek uit Jamaica. Die albums werden uitgebracht door Island Records. Van oorsprong een Jamaicaans label maar sinds 1962 in Londen gevestigd. Island besloot om de opnames uit Jamaica aan te passen met gitaren en toetsen naar de muziekstandaard die in die midden jaren zeventig populair was: pop-rock. Het moest immers verkocht worden en dat deed het dus ook. Het is zeker twintig jaar de standaard geweest in Jamaica om deze muziek met het oog op Europa te produceren. Gitarist Donald Kinsey, zoon van de blueslegende Big Daddy Kinsey heeft al die jaren de solo’s gespeeld op alle reggae-albums die in Jamaica gemaakt zijn nadien. Uiteindelijk ruilde ik de Reggae om voor soulmuziek, uiteraard doordrenkt van de blues.”

Persfoto: Pedro Tatanka

Nieuwe muzikaal spectrum

Wanneer in 2010 het fundament van The Black Mamba wordt gelegd poppen er al snel signalen op die kunnen wijzen op een aanstaande grote internationale carrière. Een beet van de echte Black Mamba [een zeer giftige slang die voorkomt in het zuidelijk deel van Afrika] kan dodelijk zijn maar de band is in andere zin giftig. Wanneer je The Black Mamba eenmaal hebt zien spelen, zit hun toxische venijn voor eeuwig in je bloed. De vrolijke frontman van de band vindt het een mooie metafoor en neemt ons mee naar het prille begin zo’n elf jaar geleden. “Het begon in 2010 toen een grote discotheek ‘Speakeasy’ in Lissabon op zoek was naar een huisband die soul, funk en disco kon spelen. Ze wilden de grote hits horen van de Bee Gees, James Brown, Stevie Wonder, Sister Sledge, Sly & the Family Stone, Donny Hathaway en al dat soort artiesten.

Voor mij een volledig nieuw muzikaal spectrum, niet de muziek die mijn voorkeur genoot in ieder geval. Ik speel al gitaar sinds dat ik zeven ben, dus ik was niet bang dat ik dat niet zou kunnen. Het was wel een uitdaging en we startten met een grote band maar kwamen er gaandeweg achter dat we als trio beter en vooral vaker konden spelen, ook op meerdere plekken. Ik op gitaar, Miquel Casais op drums en een Braziliaanse bassist. We speelden avond aan avond tot diep in de nacht in een boheemse omgeving waarin we een rock & roll leven leidde. We begonnen zoveel te spelen in allerlei clubs, dat we tegen het eind van de zomer in 2011 al 260 shows hadden gedaan, alleen in Lissabon. De eerste contouren van The Black Mamba werden zichtbaar in die kleine clubs. Het zorgde er ook voor dat ik daarna helemaal klaar was met het spelen van andermans muziek. Het was tijd om mijn eigen liedjes te gaan spelen.”

Rollercoaster

Pedro heeft gaandeweg de ‘ontgroeningsperiode’ in de clubs veel liedjes geschreven over het leven als muzikant en over de dingen die een rockster doet en meemaakt. Zo wordt de tweede fase van The Black Mamba ingezet. In 2012 verschijnt het titelloze eerste album van het trio en is direct een groot succes. Het gaat als een warm broodje over de toonbank en staat hetzelfde jaar bovenaan de Portugese iTunes-hitlijst. Pedro weet nog goed dat ze het album binnen een week opnamen en dat The Black Mamba -nog voordat het album twee weken op de plank lag- op het Rock in Rio Festival in Lissabon stond. Met een grote grijns op zijn gezicht -die door de witte rookwolk uit zijn e-smoker nog net zichtbaar is- vertelt hij met een prachtig Portugees accent in zijn beste Engels verder. “Twee weken later speelden we opeens in Philadelphia in de Verenigde Staten en niet veel later namen we op in Brooklyn. Hoe dat allemaal tot stand is gekomen weet ik niet eens meer zo goed, het had allemaal met connecties te maken. Het gebeurde gewoon en we lieten het ons welgevallen en genoten met volle teugen. Wie had dat vier maanden geleden nog kunnen denken, toen stonden we nog in kleine clubs te spelen. Het zaten in een rollercoaster opeens; ‘livin’ the dream’ en ‘go with the flow’. Een jaar later stonden we op het grote Rock in Rio in Rio de Janeiro Brazilië voor duizenden uitzinnige festivalgangers.”

Foto: Alex Coelho

Andere koers

In 2014 wordt er reikhalzend uitgekeken naar de opvolger van het naamloze debuutalbum. Op ‘Dirty Little Brother’ laat de band horen dat ze op elk muzikaal terrein uit de voeten kunnen. “Wellicht was het iets te veel van het goede”, geeft Pedro ruiterlijk toe. “Ons tweede album staat bol van de verschillende stijlen; rock & roll, funk, British rock, r&b en zelfs fado. Te veel verschillende smaken door elkaar, schizofrenie in de overtreffende trap noem ik het. Dat kon niet meer. Ook al heb je de skills om al die stijlen te spelen wil dat nog niet zeggen dat je dat ook allemaal moeten laten horen. We moesten een andere koers varen, een gerichte lijn uitzetten maar bovenal moet elk album beter zijn dan het vorige. Ik ben gegroeid door de jaren heen als mens, muzikant, songwriter en producer, net als de bandleden en dat hoor je nu absoluut terug, dat is evolutie. Wanneer je al onze albums in volgorde achter elkaar luistert zul je horen dat we continu veranderen, in ieder geval groeien. Toen ik eenmaal twee kinderen had en was verhuisd naar het platteland begon ik ook te schrijven over andere dingen, zoals sociale bewustwording. Tegenwoordig vind ik het belangrijker om te schrijven over dingen waar mensen over na moeten denken. Ik vind het daarom ook moeilijker om liedjes te schrijven voor The Black Mamba dan voor mijn soloproject. Toch zijn de onderwerpen ook binnen The Black Mamba veranderd. Uiteindelijk kunnen veranderingen in je leven ook hele mooie dingen opleveren en veranderingen moet je soms accepteren zoals ze komen.”

Gamechanger

In 2015 wordt de band uitgenodigd door Grammy Award winnend producer en muzikant Skyler Jett van de Motown Hall of Fame group en voormalig Commodores en Sly and the Family Stone lid, om een ​​nummer voor een film op te nemen. In 2017 staan ze samen op het podium tijdens The Black Mamba’s Britse debuutshow op het prestigieuze Under The Bridge festival in London. “Skylar Jett heeft me geholpen met zoveel dingen”, zegt Pedro uitbundig. “Hij heeft me geleerd hoe je als soulzanger moet zingen en hoe ik mijn stem optimaal kon gebruiken. Tijdens de opname stond hij erbij en hielp me waar nodig was, hij was de gamechanger voor mijn stem. Ook al heeft hij meer connectie met de jaren tachtig van Rick James en Prince en wij een lijntje met de jaren zeventig, van Johnny Guitar Watson. Toch was het verhelderend om met hem te werken en met hem op het podium te staan.”

Believe

Wanneer de nodige paaltjes zijn geslagen die The Black Mamba moet helpen de juiste koers te varen groeit ook de band van een kwartet naar een illuster vijftal. Naast Pedro Tatanka, staat drummer Miguel Cascais de songwriter vanaf het eerste uur terzijde. Marco Pombinho, Rui Pedro Pity Vaz en Guilherme ‘Gui’ Salgueiro completeren het kwartet. “Het was een lang proces en veel muzikanten zijn gekomen en gegaan”, weet Pedro te vertellen, en na vier jaar verschijnt in 2018 dan het derde album: The Mamba King.

Wederom een divers album maar je hoort dat het giftige vijftal aan kracht heeft gewonnen op het volwassen album vol gepassioneerde composities, met een modern geluid en diepgang. Daar wil Pedro wel het een en ander over vertellen en komt uit de kussens van zijn bank.“We brachten het nummer Believe uit als single, een lied over de ongelijkheid in de wereld. Waarom heeft de één zoveel en de ander zo weinig. De videoclip bevat beelden die zijn gefilmd in Mozambique en afkomstig zijn uit de documentaire ‘Koshukuru’ van regisseur Victor Castro voor de Portugese hulporganisatie HELPO ONGD. De rijke landen zijn zo beschaafd dat ze de mensen daar laten verhongeren. Hoe is het zover gekomen vraag ik mij dan af. Het is een diep sociaal bewust nummer dat een andere betekenis heeft gekregen. Omdat Mozambique nu wordt aangevallen [door islamitische militanten: red], wordt dit lied voor mij persoonlijk een volkslied om die mensen kracht te geven om te geloven en door te gaan. Over dit soort onderwerpen wil ik schrijven.”

Historisch Moment

Pedro Tatanka onderhoudt ook een ontluikende solocarrière. Zijn eerste stappen als solist zet hij in 2016, met verhalen en originele liedjes in het Portugees. In 2017 brengt hij de singles ‘Alfaiate’ en ‘De Alma Despida’ uit. In 2019 volgt zijn debuutalbum Pouco Barulho, dat hij uitbrengt op zijn eigen platenlabel – La Résistance. Op basis van zijn oeuvre als solo-artiest en The Black Mamba, nodigt de Portugese omroep RTP hem uit om een lied te componeren voor Festival da Canção 2021. Het festival dat uitmaakt welke artiest Portugal gaat vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival. “Ik was blij met de uitnodiging en de erkenning voor mijn songwriters kwaliteiten maar ik had nooit de ambitie om zelf mee te doen aan het songfestival”, vervolgt Pedro opgetogen. “Maar vanaf het moment dat ik uitgenodigd werd wist ik dat niemand anders dan ikzelf mijn lied zou zingen. Daar was het nummer ook veel te persoonlijk voor. Hetgeen tegen me kon werken was het feit dat het een Engelstalig lied was. Maar wonder boven wonder wonnen we en voor het eerst in 55 jaar werd er een Engelstalig lied ingezonden voor het songfestival vanuit Portugal, een historisch moment.”

Pedro Tatanka @ Eurovision Song Contest 2021 Foto: Nathan Reinds

Love Is On My Side

Met het nummer Love Is On My Side staat The Black Mamba op 22 mei jl. in de finale van het Eurovisie Songfestival en gooit hoge ogen. Niet alleen omdat ze de vreemde eend in de bijt zijn maar meer omdat ze een fantastisch lied ten gehore brengen en dito optreden. Ook al is het verhaal over het lied en de deelname al lang en breed uitgemeten in de media, toch wil Pedro het graag nogmaals vertellen. Zeker voor een Nederlands muziekmedium benadrukt hij. “Het is een verhaal dat zich in 2018 afspeelde. Nadat we ons laatste album hadden opgenomen zijn we naar Amsterdam gegaan om een weekend te spelen in het The Bulldog Hotel Amsterdam, op de Wallen en verbleven daar ook. De eerste ochtend dat ik wakker werd zag ik die grote diversiteit aan mensen door de straat lopen en mijn neus kon voor het ontbijt de wietlucht al niet meer pareren. Een volledig nieuw universum voor me. Al die indrukken die mijn zintuigen prikkelden inspireerde mij tot het schrijven van nieuwe liedjes, uiteraard met onderliggende invloeden van blues, soul en funk. Het deed me denken aan de tijd dat ik de eerste twee albums schreef over het leven als muzikant. Vanuit het raam van mijn appartement kon ik het schouwspel bekijken en mijn inspiratie de vrije loop laten. ‘Love Is On My Side’ gaat over een oude dame die ik ontmoette in het hotel, we kwamen aan de praat. Ze kwam uit een of ander Oost-Europees land uit de tijd dat de muur nog overeind stond. Ze had kunnen vluchten naar het vrije Europa maar haar utopische voorstellingen van West-Europa bleken er anders uit te zien dan gehoopt en al haar mooie dromen vielen in duigen. Ze belandde in de straatprostitutie in Amsterdam en raakte verslaafd aan drugs. Toch is ze al die jaren blijven geloven in het feit dat liefde altijd overwint. Na alles wat zij had meegemaakt voelde ze altijd liefde om haar heen. Of ze dat letterlijk zo bedoelde weet ik niet maar ze is er in ieder geval in blijven geloven. Ik heb het wel letterlijk zo opgeschreven: Love Is On My Side. Een inspirerend verhaal over hoop. Het was het eerste lied dat ik schreef voor The Black Mamba in drie jaar. Dat nummer werd onze songfestival inzending. Uiteindelijk schreef ik nog veel meer -door Amsterdam geïnspireerde- nummers, waaronder één over een gekke Latin-liefhebber en een duiker met een dildo. Het aankomende album gaat ook heten: Last Night in Amsterdam en we gaan deze ook releasen in Amsterdam, op 17 januari in de Melkweg.”

The Black Mamba | Voorpagina editie 23 van Dé Blueskrant Aug 2021

Eurovisie Songfestival

The Black Mamba laat zich absoluut gelden als een van de meest energieke en meest opwindende livebands van Europa vanwege haar diversiteit, tomeloze energie en genialiteit. De band toert al jaren de wereld rond en deden steden als Philadelphia, Luanda, Madrid, Sevilla, Rio de Janeiro, São Paulo, Londen en Amsterdam aan. Deelde het podium met internationaal bekende acts als Lenny Kravitz, John Legend, The Script en Jamie Cullum en beleefden avonturen waar menig mens alleen maar van kan dromen. Maar het Eurovisie Songfestival was tot op heden het hoogtepunt. “Het was een fantastisch avontuur waarin we onze muziek aan 200 miljoen mensen hebben laten horen”, zegt de zichtbaar trotse Pedro met glinsterende ogen. “Het niveau van professionaliteit van dit evenement is niet van deze wereld. Zoiets hadden we nog nooit meegemaakt, haast surrealistisch. Je weet direct dat alles goed komt en dat je je geen zorgen hoeft te maken. Wij staken al onze energie in onze muziek en we zouden nooit naar het songfestival zijn gekomen voor de lol, zo’n instelling staat volledig buiten onze ethische code. We hebben ons niet aangepast, wat je zag en hoorde is The Black Mamba. Een ervaring die ik nooit meer vergeten zal en ook nooit meer mee zal maken; Once in a lifetime.”

“Op vele vlakken was voor mij de cirkel rond”, zegt Pedro terwijl hij zich voor de laatste keer in de kussens van zijn bank laat zakken. “In 2006 woonde ik in Rotterdam maar had daar nog nooit opgetreden. En 15 jaar later stond ik in Rotterdam te spelen, nota bene in één van de grootste zalen van Nederland. Opeens viel alles op zijn plaats en weet ik ook dat we de andere cirkel gaan sluiten op 27 oktober in de Melkweg. Daarna is het zaak om met The Black Mamba een cirkel over de wereld te trekken. “

Op 17 januari jl. zou The Black Mamba het nieuwe album Last Night in Amsterdam presenteren in de Melkweg Amsterdam. Deze show is verplaatst naar 27 oktober a.s. Tickets voor The Black Mamba in de Melkweg: KLIK HIER Op 14 januari verscheen de nieuwe single van The Black Mamba – Sweet Amsterdam.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.