De Blueskrant

Box of Kings | Niemand houdt ons tegen

© Danny van den Berg

De naam van de band zegt het eigenlijk al, Box of Kings schoot in 2019 als een duiveltje uit een doosje uit de startblokken. De band wist met de debuut EP Symphony of Superficiality vanaf de allereerste minuut met lef, bevlogenheid en originaliteit het publiek omver te blazen. Dat leidde tot maar liefst drie 3voor12 Gelderland Award nominaties in de categorieën Beste Nieuwkomer, Beste Live-act en Beste Album. De band grijpt je bij de strot, laat je alle hoeken van de zaal zien en fluistert je af en toe zachtjes toe. Het ijzersterke repertoire dat wordt geschreven door de bloedbroeders Chris Hordijk en Jeroen Doppen zijn stuk voor stuk dynamische, krachtige songs doordrenkt met rauwe seventies rock, energieke bluesrock, catchy melodieën en hier en daar psychedelische passages. Alles zonder samples, midi of sequencers.

“Alles aan Box of Kings is echt: drums, gitaar, bas en de vocalen. Pure muziek door echte muzikanten zoals je dat tegenwoordig te weinig hoort.“ Gitarist Jeroen Doppen [1977] laat er geen twijfel over bestaan en zit naast Chris Hordijk [1983] op het puntje van de bank, klaar om het verhaal van Box of Kings te vertellen.

Valse start
Muzikaliteit staat hoog in het vaandel bij Box of Kings en dat is volledig begrijpelijk wanneer je weet waar de heren vandaan komen. Jeroen kreeg les van Nederlands grootste gitaristen Leendert Haaksma en Menno Gootjes en werkte onder meer met Claudia de Breij, Jenna Attison, Boris van der Lek en Carlo de Wijs. Het verhaal van Chris Hordijk is in de media al vaak breed uitgemeten. In 2003 begon hij als drummer in de band Left Lane Lisa waar zijn jongere zus de vocalen voor haar rekening nam. In navolging van zijn zusje die onder de naam Lisa Loïs in 2009 meedeed aan X-factor, maakte Chris twee jaar later zijn entree in The Voice of Holland. Hij werd tweede dat jaar en er gloorde een glansrijke carrière aan de horizon.
Chris: “: Ik ben nooit een groot liefhebber geweest van talentenjachten en keek er zelden naar. Als ik al eens naar zo’n programma keek, dan zat ik me in de meeste gevallen hardop af te vragen wat er nu eigenlijk zo bijzonder was aan de kandidaten die zojuist voorbij waren gekomen. Vandaar dat mijn vrouw zoiets had van: ga het dan zelf maar doen, met je grote mond. Niet veel later had ze me opgegeven voor The Voice of Holland. Mijn zangkwaliteiten waren ook beter dan mijn drumkwaliteiten moet ik eerlijk zeggen. Nu moest ik dus wel laten zien wat ik kon en ik ging er helemaal voor, het was dé kans om me in de spotlights te zetten. Doordat ik zó graag wilde, gaf ik mijzelf een valse start door heel erg op de popmuziek in te zetten. Ik heb er alles aan gedaan en een heleboel geleerd maar gaandeweg dat proces kwam ik erachter dat mijn hart toch voornamelijk bij het stevigere werk ligt. Helaas was dat niet mogelijk vanuit de situatie waarin ik toen zat.”

Dansen op Hey Joe
Jeroen en Chris kennen elkaar al ruim acht jaar en spelen ook al zolang samen. Jeroen werd gevraagd om als gitarist toe te treden tot de band die Chris na zijn The Voice periode opstartte.
Jeroen: “Tussen Chris en mij klikte het vanaf het eerste moment en sindsdien zijn er diverse bands gekomen en gegaan waarin Chris en ik altijd samen speelden. Na een aantal jaren geklier en gekloot waren we het er samen over eens dat we ons hart moesten volgen en besloten dat we alleen nog muziek gingen maken die wij zelf leuk vinden. Niet meer proberen om bekendheid te vergaren of bezig zijn met die onmogelijke radiohit. Dat werd het fundament voor Box of Kings.”
Chris: ”We gaan op ons gevoel af want wanneer iets niet goed voelt en je probeert iets alleen voor de lieve vrede in stand te houden dan komt het moment vanzelf dat de boel in duigen valt. Zonde van de tijd, dat wilden we niet meer. Jeroen en ik hebben een enorme voorliefde voor rock- en bluesmuziek en samen met mijn popachtergrond en Jeroen’s seventies voorliefde klinken we nu zoals we klinken.”
Jeroen: “Ik ben gitaar gaan spelen omdat ik blues hoorde. Het is een beetje lullig verhaal maar ik durf het nu wel te vertellen. Mijn ouders vonden het belangrijk dat ik een foxtrot kon dansen wanneer ik op een bruiloft werd uitgenodigd. Nu een ouderwetse gedachte maar in mijn jeugd nog redelijk normaal. Dus ik zat op dansles en moest inderdaad een foxtrot dansen op het nummer Hey Joe in de rasperige uitvoering van Willy DeVille. Ik vond het te gek en bij thuiskomst vertelde ik mijn vader hierover, hij haalde al snel de originele versie van Jimi Hendrix uit zijn platenkast. Vanaf de eerste gitaarklanken van Jimi wist ik dat ik gitarist wilde spelen. Daarna ontdekte is Stevie Ray Vaughan, de Stones, Zeppelin en Eric Clapton. Hij heeft enorme invloed op mij gehad en daarom heb ik ook altijd in bluesbands gespeeld.
Chris: “Mijn vader liet me vroeger veel muziek luisteren maar ik stond daar destijds nog niet helemaal voor open, nu is zijn platenkast een ware bron van inspiratie.”

Basale bezetting
Het is duidelijk dat bands met roots in de British Invasion en hun directe nakomelingen een voorname rol spelen in de sound van Box of Kings. Een vergelijking met Free en Cream is snel gemaakt.
Jeroen: “De line up van gitaar, bas, drum en zang is een bewuste keuze geworden. Chris en ik speelden een tijd in een tienmansformatie met blazerssectie. Er werden arrangementen gemaakt voor de nummers die wij hadden geschreven maar dat voelde voor ons uiteindelijk niet goed. Het werd te geforceerd, veel te complex en met veel te veel poppetjes, zelfs één gitarist extra bleek voor ons al niet te werken. De muzikale ruimte en transparantie die ontstond in de meest basale bezetting zorgt ervoor dat alle partijen op zichzelf schitteren.”

Schouders eronder en doorpakken
Ook al zijn Chris en Jeroen samen de kapitein op het schip, zonder basgitarist Rutger Berendsen en drummer Willem van der Berg vaart Box of Kings niet uit.
Chris: “Het schrijven van de nummers doen we samen, we bepalen de vorm en de richting van het nummer. Het balletje in de vorm van een gitaarpartij gooit Jeroen op en daarna ga ik met de tekst en de melodie aan het werk. Voordat we met z’n allen de oefenruimte betreden is 80% van het nummer klaar. Voor Rutger en Willem is er uiteraard ruimte genoeg om het nummer van hun eigen partijen te voorzien waardoor het alleen maar sterker wordt. Maar Jeroen en ik hakken de knopen door. Er wordt nauwelijks tijd verspild aan oeverloos prutsen aan een liedje. We hebben een duidelijke visie die goed uitgedacht is, wij weten exact wanneer we waar willen zijn. Schouders eronder en doorpakken.”
Jeroen: “Chris en ik zijn altijd eerlijk naar elkaar toe en we begrijpen elkaar volledig en geef toe, democratie in een band werkt meestal averechts.”
Naar de uiterste punt toe
De verrassende EP Symphony of Superficiality kwam eind 2019 snel tot stand en in oktober 2020 werd een live EP uitgebracht die nationaal én internationaal flink wat airplay genereerde. De plannen voor dit jaar zijn daarom ook groot.
Chris: ”We hebben allemaal dezelfde droom als elke andere band; grote zalen volspelen. We hebben echt een vooropgezet plan en richten ons nu eerst op het spelen van voorprogramma’s van grotere bands. Wanneer we dat kunnen flikken dan zou ik super trots zijn, dat is dus het eerste doel. Daarna verleggen we onze grenzen weer.”
Jeroen: “Onze vorm van ambitie is veranderd, we hebben een realistischer beeld van de muziekwereld en het hoeft niet meer ten koste van alles. Wanneer we iets doen, doen we dat op onze manier zoals wij het willen en niemand houdt ons tegen. Je staat lekkerder op het podium wanneer je doet waar je in gelooft. We hebben allebei ervaring genoeg om te weten hoe het vooral niet moet.
Chris: “Het is vooral een groeiproces, ik zie het als het beklimmen van een piramide. Langzaam maar zeker groei je naar de uiterste punt toe, de plek waar je wil zijn. Onderweg naar boven kom je van alles tegen en de weg is soms erg steil. Hoe hoger je komt des te sterker je wordt, tot op het punt dat je kan zeggen ‘fuck it’ ik ga het doen zoals ik het wil. Natuurlijk gaat dat gepaard met gezonde ambitie want anders glijd je zo weer naar beneden. Ook al wil ik nog steeds gezien worden, in de afgelopen jaren ben ik veel zekerder van mijzelf geworden en dat heeft mij veel rust gegeven.”

Wij bepalen de regels
In de afgelopen maanden werd er hard gewerkt aan nieuw materiaal dat een duidelijk statement maakt over de sound en visie van Box of Kings, met genoeg blues, rock en pop. Voor een breder publiek aantrekkelijk. Toch blijft het album nog even op de plank liggen, maar lang hoeven we niet te wachten op nieuw werk van het kwartet.
Chris: “Dit nieuwe album is een enorme stap voorwaarts, in productie en attitude. Ik was natuurlijk gewend om in een bepaald commercieel stramien te schrijven, voor mijzelf en voor anderen. Dat heb ik allemaal overboord gegooid, geen onzinnige koortjes en rare hooks. Toen ik meedeed aan The Voice zong ik eigenlijk nog maar net, nu weet ik wat mijn stem kan en hoe ik een nummer wil benaderen. Ik heb het nooit echt makkelijk gevonden om voor publiek te zingen maar daar heb ik nu geen problemen meer mee. Jeroen en ik kunnen vanuit het niets ons hart laten spreken, wij bepalen de regels. Ik luister bijna elke dag vol bewondering naar onze eigen nieuwe songs, mijn vrouw en dochter worden er al helemaal gek van.”
Jeroen: “Omdat het onzekere tijden zijn en we niet tussen de wal en het schip willen raken pakken we de zaken iets anders aan. Indien je een album niet kunt ondersteunen met liveoptredens is het allemaal te vluchtig en ben je in korte tijd van het netvlies verdwenen. We gaan daarom de komende tijd met tussenpozen drie geweldige singles uitbrengen voorzien van prachtig artwork, zo blijven we scherp en in de picture. Op 7 mei komt onze eerste nieuwe single Avalon uit.”
Chris: “We zijn een eigenwijs clubje en dat gegeven heb ik ook in de teksten proberen te vertalen. Noem mij maar die crack die de andere kant op gaat, die het anders aanpakt. Alle liedjes gaan daarover, durf jezelf te zijn, durf anders te zijn. Je maakt het jezelf niet per definitie makkelijker maar uiteindelijk gaat het zijn vruchten afwerpen. Wanneer je iets fundamenteels uit de grond wil stampen moet je er keihard voor werken.”

Dit interview verscheen eerder in Dé Blueskrant Editie 23

En terwijl Avalon nog steeds met haar wereldreis bezig is, kijken de mannen van Box of Kings uit naar de release van hun gloednieuwe single op vrijdag 23 juli 2021. Houdt hun Facebook in de gaten.

Box of Kings
Chris Hordijk – vocalen
Jeroen Doppen – gitaar
Rutger Berendsen – basgitaar
Willem van den berg – drums

Meer info: www.boxofkings.com

Op deze site plaatsen wij onze artikelen gratis. Ben jij ook van mening dat dit voor zoveel mogelijk mensen beschikbaar moet blijven? Steun ons dan via een donatie zodat wij ook in de toekomst door kunnen.

Donate € -